|
|
Not: Bir yanıt gönderebilmek için kayıtlı olmalısınız.
Kayıt olmak için, burayı tıklayın!
|
| K O N U ı N C E L E M E |
| NoD0ubT |
İletim - 05/12/2005 : 16:37:58
Bir öğretmenin başlıca özelliklerinden ve gelişim araçlarından biri hayat boyu öğrenciolmasıdır.
Ders anlatma eğlenceden ziyade bir iş halini aldığında ışıltının kaybolduğunu bilirsiniz.
Yeni şeyler öğrenmenin yollarını arayarak ve öğrendiklerinizi öğrencilerinize aktararak işinize neşe katabilirsiniz.
Son 15-20 yıl içinde yeni keşfedilen ve değişen bilgilerin ve yöntemlerin son 200 yılda insanoğlunun ulaştığı bilginin 20-30 katı daha fazla olduğu düşünüldüğünde, kendini yenilemeden mesleğini yürütmeye çabalayan bir öğretmenin zavallılığı net bir biçimde anlaşılabilir.
Öğrenciler kanısında yetersizliğini hisseden öğretmenler daha otoriter bir tutum içerisine girerek ve öğrencilerin kendilerine yakınlaşmasını önleyerek kendilerini güven içine almaya çalışırlar.
*Kaynak: Hasan Yılmaz. Öğretmenim Lütfen Bu Kitabı Okur musun? S.53-6
Çizgi Kitabevi - Konya 2001
Elime bir kitap geçti ve okurken beğendiğim bir kısmı sizinle paylaşmak istedim. Bu sayfada yazılanlardan çok etkilendiğimi belirtmek isterim. Özellikle son paragraftaki durumla bir çok kez karşılaştım (öğrenciyim).
Sizin yorumlarınızı bekliyorum.. |
| 2 S O N Y A N I T L A R (En Son İleti ılk Sırada) |
| thakki1 |
İletim - 06/12/2005 : 11:55:28
Merula Alba gayet güzel yazmış, öğretmensen tatlı sert yönteminide uygulayabilmesin, yoksa ipin ucunu kaçırıyorsun, benim sınıfımda biri kız diğeri erkek 2 problemli öğrenci var, benden önceki öğretmenleri çocukları resmen tecrit etmiş, en arka sıralarda oturuyorlar, derslere karşı zaten ilgisi olmayan bu öğrenciler potansiyel kayıp, halbuki özellikle erkeğin matematik zekası yaşıtlarından çok üstün, bu gibi olaylarda öğretmen, aile ve profösyönel bir danışman birlikte hareket ederek başarıya ulaşabilir ama maalesef olay yine ailede bitiyor... |
| Mérula Alba |
İletim - 05/12/2005 : 17:05:31
Eski nesil olup aynı zamanda kendini yenilemeyen öğretmenler hakkındaki bu görüşe katılıyorum. Ancak yeni nesil öğretmenler zaten yeni durumda. Genç oldukları için öğrencilere daha yakınlar. Tabii bu konuda genelleme da yapmak yanlış olur, eski yeni diye. En azından ben öyleyim. Öğrenciler genç öğretmenleri kendilerine daha yakın buluyorlar. Onlarla kurdukları iletişim daha rahat oluyor. Bazen dozunu kaçırıp, aralarından biriymişsin gibi davrandıkları da oluyor. Bu durumda da otorite devreye girmek zorunda. Sen bir öğrenci olarak, öğretmenin seni ya da bir öğrenciyi hangi gözle gördüğünü bilemezsin sadece kendince tahminler yaparsın. Ama tahmin olarak kalır.
Öğretmen gözüyle öğrencilere baktığın zaman görürsün ki öğrenciler, öğretmenleriyle sohbet etmeye, ortak bir şeyler paylaşmaya hasrettirler. (Amacı dersi kaynatmak olanları dışında :)) Çünkü kendini yeniliklere kapamış olan öğretemenler, yukarıdaki yazıda da olduğu gibi kendini bir kafes içine alır ve öğrenci onlar için sadece eğitilmesi gereken bir canlıdır. Onların kişilik sahibi olduklarını düşünmezler. ancak kabuklarını kırıp dışarı bakarlarsa, öğrenciye yaklaşırlarsa o küçük bedenlerinde kendilerinde hiç de farklı olmayan insanlar göreceklerdir. Zaten en büyük hata da bu değil mi? Öğrenciyle konuşmamak, onu konuşturmamak. Bırakın konuşsunlar, öğretmenlerini tanısınlar. Hayattaki her şeyin dersten ibaret olmadığını: ama başarının hayatlarını devam ettirmek için şart olduğunu da kavrasınlar. Bu konuda çok şey söylenebilir, çok uzatmak istemiyorum. Bunlar benim görüşlerim. Yazarın da iyi bir tespiti aynı zamanda. (Yeni nesil öğretmen) (yeni nesil ajan gibi oldu!) |
|
|
|
